03-04-06

wit blad

Hoeveel keer kun je eigenlijk verrijzen in je leven? Hoeveel keer kun je je leven tot dusver als een volgekribbeld en onleesbaar blad verfrommelen en in je mentale vuilnisbak kieperen? Het antwoord zal nu eenieder schuldig moeten blijven, maar toch. Een nieuw wit blad dient zich aan, al vrees ik dat er al wat inktvlekken op geklad zijn.

 

Is nostalgie een handrem? Of erger nog, maakt teveel kijken in de achteruitkijkspiegel dat je met je wagen los van een brug of in een gracht dondert, zodat al de weg die je nog af te leggen hebt nergens meer naartoe leidt? Is nostalgie een zwaktebod, een flauw excuus om je verantwoordelijkheid niet op te nemen?

 

Zodra zulke mijmeringen de stukgeslagen ruiten en de oppervlakkigheid van elke dag weer kruiden en zelfs verdrijven, weet ik dat het tijd is om het witte blad dat deze blog de afgelopen tien maanden geworden is, terug te vullen. Niet forceren, maar gewoon zachtjesaan terug beginnen waar ik de rode draad heb laten liggen en waar ik die draad verdrukt heb in mijn hoofd en leven. Nee, we gaan heus niet pathetisch beginnen doen, en we gaan de grote woorden en poorten schuwen.

 

We verwachten niets, maar toch...

Aan al diegenen die ik heb moeten missen en die (gelukkig) nog steeds naarstig doorpennen: blij jullie terug te zien.

Aan al diegenen die ik nog moet ontdekken: misschien tot zeer gauw.

 

Vandaar. Een wit blad, dat klaar is om beschreven te worden. En hopelijk ook geleefd te worden. En om hopelijk ooit thuis te komen.

00:52 Gepost door Llorando | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

kijk eens aan het bloed kruipt waar het niet gaan kan in melancholiƫ

Gepost door: lord cms | 03-04-06

terug! Hey je bent terug!!!!!

Gepost door: soet | 03-04-06

heerlen jfzkvhn

Gepost door: marchano | 12-12-09

De commentaren zijn gesloten.